Absolute-Zero

ตอนที่1.การเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง 

“คุเรราโยะชินาย.......”

เสียงอันหนักแน่นของเพลงร๊อคบนเวทีซึ่งเป็นเพลง J-ROCK ดังกังวานไปทั่วห้องส่ง เสียงอันหนักแน่นนี้มาจากเจ้าหมาป่าบนเวที เด็กชายหมาป่าซึ่งเป็นผู้นำของวงร๊อคโรงเรียนมีนามว่า  วารูอิ โคเกรุ หรือที่คนอื่นๆพากันเรียกว่า หมาป่า วารูอิ วงโรงเรียนของเขานั้นเป็นวงที่คนในแถบนั้นรู้จักเป็นอย่างดีเพราะ ทั้งเคยไปประกวดได้รางวัลระดับประเทศมาแล้ว

 

            วารูอิ เป็นเด็กอายุ15ปี เขาเคยชื่นชอบการดูเอล แต่เมื่อเขาพยายามที่จะเป็นนักดนตรีมืออาชีพ เขาต้องยอมสละการดูเอลเพื่อที่จะฝึกฝนการเป็นมืออาชีพ และตอนนี้เขาก็ได้เป็นนักดนตรีมืออาชีพแล้ว

 

วารูอิ : เฮ้อ!เหนื่อยจริงๆการเป็นมืออาชีพเนี่ย

 

ซาจิ : ทำเป็นคุยโม้ไปน่ะ วารุ เดี๋ยวถ้ารุ่นพี่ปี4ได้ยินเข้าแล้วโมโหล่ะซวยเลย

 

ซาจิ เป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดในวงของ วารูอิ  เป็นมือเบสของวง เขาเป็นคนที่ดูเถื่อนที่สุดแต่เป็นคนที่ไม่เถื่อนที่สุดในวง

 

รัน  : ถ้าพวกปี4มาหาเรื่องก็ลุยมันเลยสิ จะกลัวอะไรเล่าพวกนาย

 

   รัน เป็นมือกลองในวงเป็นคนที่ปากเก่งที่สุดในวงแล้ว และเป้นผุ้หญิงคนเดียวในวงด้วย

 

วารูอิ : ถ้ารุ่นพี่ปี4มาหาเรื่องจริงๆก็ต้องขอโทษเขาไปสิ จะไปลุยกับเขาได้ยังไงกัน รุ่นพี่ปี4มีแต่พวกโหดๆ งั้นวัน

 

นี้ฉันกลับบ้านก่อนนะทุกคน พรุ่งนี้เจอกัน โชคดีๆ

 

วารูอิพักอยู่ที่หอคนเดียวพ่อและแม่ไปทำงานอยู่ที่เมืองนอก ทุกๆวันเขาเดินผ่านร้านขายการ์ดร้านหนึ่ง ซึ่งเขาได้

แต่ชายตามองไปวันๆ

 

วารูอิ : จริงสิ ตอนนี้ฉันเป็นมืออาชีพแล้วนี่นา เล่นไปก็ไม่ผิด

 

เด็กชายยิ้มอย่างดีใจ เวลาที่เขาทนมานานก็มาถึงสักที เขาวิ่งไปฝั่งตรงข้ามเข้าร้านอย่างรวดเร็ว แต่ก็วิ่งถอยกลับออกมานอกร้านซึ่งมีป้ายประกาศบางอย่างติดอยู่

 

ขอต้อนรับเข้าสู่การแข่งขันครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์

 

KC World Grand Prix

                                                     

                                    (เคซี เวิร์ลด์ กรังปรีซ์)                                                          

สอบถามรายละเอียดได้ที่ร้านค้า 

วารูอิ : เฮ้! 

เด็กชายอุทานรีบวิ่งเข้าร้านอย่างรวดเร็ว 

วารูอิ : ลุงครับลุง 

เขาวิ่งไปที่แคชเชียร์ของร้าน การ์ด3ใบ ซึ่งมีลุงแก่ๆคนหนึ่งนั่งอยู่ที่แคชเชียร์กำลังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ 

วารูอิ : ลุงครับ!ไอ้ประกาศที่อยู่หน้าร้าน 

ลุง : ประกาศอะไรรึ ฉันจำได้ว่าฉันติดประกาศไว้หน้าร้านตั้งสิบกว่าอย่าง 

วารูอิ : ก็อันที่ประกาศว่า จะมีจัดแข่ง เคซี เวิร์ลด์ กรังปรีซ์ ไงครับ จะแข่งที่ไหน วันไหน เวลาไหน ต้องใช้เงินกี่กิล ต้องทำยังไง ต้องมีอะไรบ้างครับ! 

ลุง : โอ้ย!ลุงงง พูดซะรัวๆอย่างนั้น ลุงแก่แล้วนะฟังไม่ค่อยจะทัน เคซี เวิร์ลด์ กรังปรีซ์ ครั้งนี้จะเป็นการแข่งระดับโลกเชียวน้า จะเริ่มในวันจันทร์ของสัปดาห์หน้า ซึ่งทุกโรงเรียนก็ปิดเทอมหน้าร้อนกันพอดี การแข่งในรอบแรกจะแข่งแบบให้เก็บของแต่เก็บอะไรนั้นทางการยังไม่บอกมาให้แน่ชัดเลย แต่เห็นว่าพอถึงวันแข่งจะประกาศให้ไปรวมตัวกันที่ไหนซักที่นึง แล้วจะประกาศมาอีกที แต่ที่แน่ๆ เงินรางวัลระดับเขต ได้ยินว่าเป็นล้านเลยนะ 

วารูอิ : ล้าน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! อยากอิ๊บอ๋ายเลย ว่าแต่ ช่วงนี้มีเด็คอะไรเจ๋งๆบ้างครับลุง 

ลุง : เจ๋งๆก็นี่เลย วาริเออร์ สเต็ป เป็นลิมิเต็ดเด็คเลย มีแค่สิบเด็คในโลก ของเพิ่งมาเลยยังขายไม่ออก 

วารูอิ : แล้วเด็คเท่าไหร่ครับลุง 

ลุง : ห้าหมื่นกิล 

วารูอิ : หา!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ผมก็พอเข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมไม่มีคนซื้อ คงไม่ใช่เพราะมาใหม่หรอก แต่ว่า...ถ้ามีเด็คเจ๋งๆ เราก็อาจจะคว้าเงินล้านนั่นมาก็ได้นะ  

ลุง : ต้องทำใจหน่อยล่ะหนู ก็ของเค้าทำออกมาน้อย

วารูอิ : เงินในบัญชีค่าคอนเสิร์ตของเราก็ยังมีอยู่ประมาณสองแสน ถอนออกมาบ้างก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง  งั้นระหว่างที่ผมไปถอนเงินอย่าเพิ่งให้ใครมาซื้อนะครับ เดี๋ยวผมมา 

ลุง : ไม่ได้หรอกหนู ลุงน่ะมีอาชีพค้าขาย ใครดีใครได้นะ ฮุฮุฮุ 

ลุงเจ้าของร้านหัวเราะอย่างกวนประสาท วารุอิรีบวิ่งไปหาตู้ธนาคารอย่างรวดเร็วพร้อมน้ำตาตกไปด้วย

วารูอิ : ลุงบ้า!!!!!!!!!ดันมาแกล้งกันได้นะ! เย้ยรถ!!!!!!!!! 

ข้างหน้าของวารูอิมีรถคนหนึ่งกำลังวิ่งโฉบมาอย่างรวดเร็ว รถชนเข้ากับวารูอิอย่างจัง เด็กชายกระเด็นเลือดแตกไปข้างหน้า คนต่างพากันมามุงดูว่ายังมีชีวิตอยู่ไหม ซักพักเจ้าหมาป่าหิวโซลืมตาขึ้นมา ว

ารูอิ : ทำเพื่อเงินล้านว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

เด็กชายลุกขึ้นและวิ่งต่อ เร็วกว่าเดิมซะด้วย ทั้งๆที่เลือดตนกำลังกระฉูดอยู่ เสื้อก็มีรอยเลือดเปื้อน 

วารูอิ : โฮก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  

ตอนนี้วารูอิเสียสติไปแล้ว ข้างหน้าเขามีเด็กนักเรียนกลุ่มหนึ่งกำลังดักไถเงินคนอยู่ 

นักเลง : เฮ้ย!ไอ้น้อง จะรีบไปไหน... วารูอิวิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วแทบจะไม่ได้มอง 

นักเลง : เฮ้ย!แกเมินฉันเหรอวะ!นับว่ากล้ามากที่เมิน รู้มั้ยว่าฉันเป็น… 

ลูกน้อง : ลูกพี่ครับ แทนที่จะมามัวยืนบ่น รีบไปรุมตื้บเจ้าหมอนั่นไม่ดีกว่าเหรอครับ 

นักเลง : เออใช่!ฉันนี่โง่อยู่ตั้งนาน เอ๊ย!แกเป็นลูกน้องกล้ามาสั่งสอนฉันเหรอฟะ ฮึ่ย!กลับมาเดี๋ยวค่อยมาเคลียร์กันใหม่ 

นักเลงและลูกน้องวิ่งไล่ตามวารูอิไป ข้างหน้ามีหมอไฟแรงคนนึงกำลังคุยกับคนไข้อยู่  

หมอ : ผมเป็นแพทย์น่ะครับ มีหน้าที่ต้องรักษาผู้เจ็บปวด 

นักเลงลูกน้องและวารูอิวิ่งตัดหน้าหมอไฟแรงคนนี้ไป หมออึ้งอยู่พักหนึ่ง หมอ : เฮ้ย!เด็กคนนั้นมีแผลเต็มตัวเลย ไม่ได้การล่ะ ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้อาการไม่ดีแน่ หมอไฟแรงรีบวิ่งตามไป 

คนไข้ : อ่า...แล้วผมล่ะคับ 

วารูอิ : ยังไงเด็คต้องเป็นของช้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน 

ข้างหน้าเขาเจอตู้ธนาคารแล้ว เขารีบวิ่งเข้าไปกดเงินทันที แต่ทว่า...

นักเลง : แกกล้วมากที่หยามฉัน!!!!!!!!! 

นักเลงเอาไม้เบสบอลฟาดเข้าไปที่หัววารูอิเต็มๆ 

ลูกน้อง : แกกล้ามากที่อยามรุ่นพี่ฉัน!!!! 

ลูกน้องของนักเลงเอาไม้หน้าสามฟาดไปอีกปุหนึ่ง 

หมอ : อ่า เธอๆ อยู่นิ่งๆนะไม่ต้องกลัวเดี๋ยวหมอรักษาให้ 

หมอไฟแรงเอาเข็มฉีดยา เข็มเท่าดินสอ แทงเข้าไปที่ไหล่วารูอิเต็มๆเผอิญตำรวจที่เฝ้าธนาคารเดินมาเห็นพอดีจึงนึกว่าเป็นแก๊งทุบตู้ธนาคาร 

ตำรวจ : หน็อย!อภัยให้ไม่ได้ 

ตำรวจวิ่งเอากระบอกเข้ามาจะฟาดนักเลงแต่นักเลงหลบได้จึงไปโดนวารูอิแทน เจ้าหมาป่านอนน๊อกเดี้ยงอยู่กับพื้น 

วารูอิ : แอ๊… 

ณ  ร้านการ์ดสามใบ 

วารูอิ : มาละคร้าบ 

เจ้าหมาป่าเดินเข้ามาพร้อมกับสภาพที่ดูไม่ได้ 

ลุง : ฮ่าๆๆอุ๊บส์...ไปทำอะไรมาล่ะนั่น ถึงได้เป็นถึงขนาดนั้น 

วารูอิ : ก็ไปถอนเงินมาซื้อเด็คน่ะสิครับ เจออะไรมามากมายจริงๆ 

เด็กชายคนหนึ่งเดินออกมาจากหลังร้าน 

วารูอิ : อ้าว!ซาจิ มาทำไรที่นี่ 

ซาจิ : ก็มาซื้อการ์ดน่ะสิ จะเอาไปแข่ง ถ้าได้มาล้านนึงแล้วจะได้เอาไปพัฒนาวงเราไง 

วารูอิ : หึหึ อยากลงแข่งด้วยล่ะสิ ว่าแต่ได้อะไรมาบ้างล่ะ 

ซาจิ : ก็เพิ่งได้เด็คมาเด็คเดียวเอง

ซาจิยื่นกล่องเด็คมาให้วารูอิดู 

ซาจิ : ฉันอยากเล่นเด็คเก่งๆน่ะเลยทุ่มเงิน ถอนเงินค่าคอนเสิร์ตออกมาจากธนาคาร เพิ่งได้มาสดๆร้อนๆเลยล่ะ 

วารูอิ : เด็คอะไรน้า...วาริเออร์ เสต็ป อ๋อเด็คนี้นี่นา....อ๋อ เด็คนี้....ว้ากกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!! เสียงอันน่าสงสารของวารูอิดังกึกก้องทั่วเมือง ให้ทุกคนได้รับรู้ว่า ที่เจ้าหมาป่าได้ทำมาทั้งหมดนั้นมันสูญเปล่า 

ติดตามชมตอนต่อไป...

edit @ 26 Sep 2009 15:27:55 by Absolute-Zero